内容：
烈士篇 2：怀念您，亲爱的妈妈
怀念您，亲爱的妈妈
Serijin Ak Ubong（注一）
妈妈（注二）在儿女的记忆中总是深刻的。想起妈妈往事就好像还在眼前。
一九七六年的一天，那是我们母子俩第一次分别的日子，在要分离的几天前，妈妈总是帮我做这做那，她那和蔼的神情里含著依依不舍的目光。
我十三岁了都在她身边又是唯一的男儿，在这离别之际，妈妈的心情可想而知，但我又无法去解除妈妈的忧虑和对儿子的惜别之情。在要分别的最后一个傍晚，我在会议厅里走著，我想要去妈妈的住处，但一想起妈妈这几天沈重的表情，一旦我这最后一夜的面孔出现在她眼前，那又会给她增添多少愁肠啊！想到这我犹豫了，忽然身边不远传来妈妈那亲切的叫唤，我急忙跑过去，妈妈一把抓住我的手，慢慢的走到她的住地。妈妈把我拉近她身边坐下，这时二姐（注三）和父亲已经在那谈开了。可是妈妈怎么也没吭声，她用富有母爱的神情呆呆的看著我。妈妈似乎有千言万语要对我说，却不知从何开口，她只是把我的手紧紧抓住，最后她才慢慢的慈祥的问：“孩子，你会舍得离开我吗？”当时我不知应怎么回答才好，我就用很大而又粗气和反问她的口气说：“为甚么不会！”我这么讲是想为了使妈妈不要那么思念我，但妈妈的神态还是那样疼爱我。过后回想著对妈妈的回答深感内疚。我对不起妈妈的爱，我后悔了给妈妈增添痛苦和忧愁，后悔了自己不能给母亲安慰和鼓励。最后妈妈嘱咐我到别的地方要努力学习与工作。这是妈妈对我最大的期望。
第二天离别难舍的早晨终于来临了。妈妈很早就来到这里，她帮我收拾军包准备出发。他们的一组也是在今天早上要离开这“点”。正好我们的两段路和他们的方向一样，虽然我们行军队伍是分开，但在这一小时左右的路上，每次休息的时候母亲总要在会看的见我的地方坐下，并小心的从背包里拿出针线包，只见她细心地一针一线的缝著一条带，我不知她做甚么。当她缝好后，妈妈就向我走过来,把我的军帽脫下，我顿时明白了，妈妈是给我缝帽带。一条小小的帽带，饱含妈妈对儿子的多少深情啊！
我们两组要分开了，妈妈握住我的手，眼眶湿了，泪水不禁夺眶而出，她不敢再看我，走在一边低著头，用汗巾擦著脸上的泪水和同志们告别。我见妈妈难过的心情，心酸得想掉泪，但我控制著不让妈妈看见。我边走边回头张望，但见妈妈仍然低著头，手上拿著汗巾，慢慢，慢慢的远了，模糊了，最后大家终于消失在茫茫的密林中。但妈妈的影子和当时的情景总在我的面前出现。
我万万没想到那条帽带竟是妈妈给我缝的最后一件东西，第一次母子的惜别却是最后的诀别。几年过去了，那顶帽早已破烂了，但每次想到当时的情景，就仿佛又见到温柔、慈祥的神态，和她恋恋不舍的心情，而这一切已如梦中的一切，我不由的阵阵心酸，我永远失去了这一切，失去了妈妈的爱。
妈妈，记得在家（拉让江中游的NGDAP）时，您支持父亲的正义行动，分担父亲的风险和分享他的喜悅。在需要时刻，您又支持父亲参军，父亲参军后您不仅挑起了家庭的重担，而且还尽力帮助通讯，支持革命，您还帮助了解敌情，无数次的帮忙购买东西，虽然面对敌特的监视，敌方的威吓，面临可能的迫害和逮捕的挑战，您并没有因此而退缩，把敌情和东西一次次送到同志们手里。在父亲的召唤下，您毅然决然的放弃家园、财产，告别亲人，带领我们姐弟三人投入到武装斗争行列。在六年的部队生涯，您虽然没有做出闪光的贡献，没有留下甚么豪言壮语，但您以实际行动体现出一个深明大义的先进伊班族妇女的形象。
亲爱的妈妈，在追悼爱国志士的时刻，想到您老人家我心里难过，但我更为自己有这样的妈妈而深感光荣、自豪。安息吧！亲爱的妈妈。
写于一九七九年
（注一）Serijin Ak Ubong（又叫Api，部队名叫冲宵）一九七一年九岁参军。一九九零年十一月离开森林，回返家园。
（注二）Buran Ak Gambai（武群）于1976年11月26日牺牲于Oya河的小支流（Sg.Sa Krang）。
（注三）Sinia Ak Ubong（学锋）于1981年5月9日牺牲于达斗河尾（Sg.Anap）。
Indai Kedikerindu Sigi Dikenang Belama-lama
--- Serijin Anak Ubong (Nota 1)
Indai (Nota 2) semempai meruan, nuan sigi idup belama-lama didalam ati bala anak nuan! Maya tekenangka nuan indai, nuan asai kebisi ayan ba mua. Taun 1976, bisi maya hari siti nya, keterubah kami duai indai besalara, indai kiruh bendar nulung aku ngemas utai aku, mua indai kenelap amat nya, berupa bendar ngayanka ati iya kebepengasihka anak iya.
Umur aku udah nyau manggai 13 taun, bedau kala ngejangka iya. agi mega aku tu kengka siku aja anak lelaki iya, aku deka angkat bejalai ngejangka iya, dini enda ngasuh ati iya berasai enda nyamai. Malam deka angkat beselara ninggalka iya, aku dibilik ke alai tempat miting bejalai bekin kitu, dia aku berunding deka ngusung indai ngagai tempat ke alai iya diau. Tang maya tepikir, beberapa hari ngelamatu indai selarih tusah ati, nya mai aku kakang-kakang, sekali ninga nyawa indai ngangau enta manih didinga, aku begaut belawa ngagai iya kia. Indai lalu ngenggam jari aku, ari nya kami duai lalu bejalai belubah-lubah ngagai tempat ke endur iya diau. Datai dia, iya lalu narit jari aku, ngasuh duduk ngimbai iya .. Maya nya aka aku ke indu (Nota 3) lumur 2 enggau apai aku sama bisi dia berandau. Indai enda bejaku, temu tebenung-benung ati merenung aku. Nya nunjukka ati indai sinu amat ka aku. Gaya indai endang mayuh jaku deka disebut ngagai aku, tang nyau tesat penemu, enda nemu jaku kepatut disebut. Iya semempai ngenggam rat jari aku.
Pengujung baru bejaku: "Anak, kati nyamai nuan ninggalka aku?" Aku mati penemu, ditanya iya munyi nya! Tang ku aku madahka iya, aku sigi sayauka indai aku, aku sigi sinuka indai.aku! Pengujung jaku pesan indai, ngasuh aku baika kini-kini, deka rajin belajar, rajin gawa!
Pagi bekejang, indai tumu ngagai tempat ke endur aku diau. Nyaup aku ngemas barang. Kumpulan sida sama hari nya angkat mindahka tempat bukai.
Dua kumpulan mupuk besalara, indai ngenggam jari aku enggau rat, iya labuh ai mata, iya bejalai nyingka kaki, enda berani malik agi ngagai aku. Aku mega deka labuh ai mata, laban bangat sinu. Aku nadai nyangka siti tali topi kedigaga indai nya tau nyadi kepengingat besai! Kenayang mua indai sigi selalu ayan dimua aku. Aku udah sepemanjai umur lenyau pengasih kediberi indai!
Indai! Aku masih ingat, maya dirumah kitai Ng. Dap, kereja nuan manah amat nyukung apai ngereja pengawa revolusi. Nuan indai ukai semina nganti apai tanggung ngereja pengawa berat di rumah, agi mega bendar nulung sida apai beratika munsuh, nulung banjungka surat, bebelika barang pemakai, nuan indai keberani, enda takutka munsuh. Udah nya, nuan nitihka padah apai, ninggal kaban belayan, ninggalka reta tengkira dirumah, mai kami tiga menyadi sampal masuk utan enggau berjuang besenyata. Nam taun
enggau berjuang besenyata dalam kampung, nuan indai amat nadai bisi tanda besai kepatut ditusi kepatut puji, tang nuan indai udah bebuai nyawa, nya tau kagambar indu Dyak kedulu ayan mua enggau berjuang besenyata, deka ngulihka menua, deka ngulihka peneyenang rayat mayuh! Indai kecukup dikerinduka aku, maya hari ngenang bala kecintaka tanah-ai kebejuang ilang nyawa, aku ingat bendar ka nuan indai, ati aku cukup tusah. Aku bisi indai ke baka nuan, nya ngasuh ati aku cukup berasai lawa /"berasa bangga" (glory)!
Tinduk mih nuan indai ti pemadu dikesayauka aku! (Ditulis taun 1979)
(Nota 1) Serijin Anak Ubong bali nama-API. Taun 1971, maya umur baru 9 taun enggau masuk utan
(Nota 2) Buran Anak Gambai 26.11.1976 mati ba menua Oya, Sg. Sakrang.
(Nota 3) Sinia Anak Ubong 09.05.1981 mati ba menua Tatau Sg. Anap